ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι, αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων, μ' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας την μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την εδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας, ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο,εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων, ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας. Και η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδυα αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδακινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονται πάντα όρθια, νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές παίρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών!Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα ,ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβύθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές,είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου. Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος. Icon by Serhei Vandalovskiy.

A.

B.

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΓΚΟΥΡΜΕ ΜΕ ΑΡΩΜΑ ΑΦΡΙΚΗΣ



Ο Οικουμενιστής Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος βρίσκεται από χθες 26/5/2017 στην Αίγυπτο προκειμένου να μιλήσει στην Διεθνή Διάσκεψη για την Ειρήνη, προσκεκλημένος του Θρησκευτικού Κέντρου των Μουσουλμάνων της Αιγύπτου, του πανεπιστημίου Ελ Άζχαρ.



Τον κ. Βαρθολομαίο υποδέχθηκε ο γενικός γραμματέας του Κέντρου Ισλαμικών Ερευνών κ. Μόχι Ελ Ντιν Αφίφι Άχμεντ. Στην ίδια διάσκεψη αναμένεται να καταφθάσει και ο Πάπας Φραγκίσκος, μαζί με καθολική αντιπροσωπεία παρουσία και του διαπιστευμένου νούντσιου.



Σήμερα ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μίλησε την πρώτη μέρα έναρξη της διάσκεψης, παρουσία εκπροσώπων ισλαμικών και ''χριστιανικών,'' θρησκευτικών ιδρυμάτων. Συλλυπήθηκε τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεόδωρο, για την πρόσφατη εκδημία της σεβαστής μητρός του Κλεοπάτρας, ενώ μίλησαν για την... σημασία του συνεδρίου που πρόσφατα πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη, με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων του Οικουμενιστικού Κέντρου του Σαμπεζύ.



Το ανακοινωθέν του Οικουμενικού Πατριαρχείου έχει ως εξής: ''Ἡ Α.Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἀφιχθείς τό ἀπόγευμα τῆς Τετάρτης, 26ης τρ.μ., εἰς Κάϊρον ἐκ Γενεύης, παρεκάθησε τό ἑσπέρας εἰς δεῖπνον παρατεθέν πρός τιμήν Αὐτοῦ ὑπό τοῦ ἐν Αἰγύπτῳ Πρέσβεως τῆς Ἑλλάδος Ἐξοχ. κ. Μιχαήλ Διάμεση, ἐν τῇ πρεσβευτικῇ κατοικίᾳ, σήμερον δέ τήν πρωΐαν ἔσχεν ἰδιαιτέραν ἐγκάρδιον συνάντησιν μετά τοῦ Σοφολογιωτάτου Μεγάλου Ἰμάμη τοῦ Ἄλ-Ἄζχαρ Σεΐχη Ahmad Al-Tayyeb, τόν ὁποῖον ηὐχαρίστησε διά τήν πρόσκλησιν καί τόν ἐνημέρωσε διά τήν συμβολήν τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου εἰς τόν διαθρησκειακόν διάλογον καί τάς προσπαθείας διά τήν ἑδραίωσιν τῆς εἰρήνης ἐν τῷ κόσμῳ''.



Ἐν συνεχείᾳ ἡ Α.Θ. Παναγιότης παρέστη εἰς τό Διαθρησκειακόν Συνέδριον τοῦ Ἄλ-Ἄζχαρ καί ἐξεφώνησεν ὁμιλίαν εἰς τήν ἀγγλικήν γλῶσσαν μέ θέμα «Θρησκεῖαι καί εἰρήνη».



Τον Οικουμενικό Πατριάρχη συνοδεύουν ο μητροπολίτης Γαλλίας Εμμανουήλ και ο υπογραμματεύς της Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διάκονος π. Ιωακείμ.


Γ.Δ.


ΠΑΣΧΑ ΣΤΗΝ Ι. Μ. ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ



῎Αμποτε [εἴθε, μακάρι, «νά δώση ὁ Θεός»] λοιπόν ὅλοι, 

καί οἱ ψάλλοντες καί οἱ ἀναγινώσκοντες 

καί οἱ ἀκούοντες τόν παρόντα κοσμοχαρμόσυνον καί λαμπρόν τῆς λαμπροφόρου ἡμέρας Κανόνα, 

νά μή εἴμεθα μόνον ψάλται καί ἀναγνῶσται καί ἀκροαταί 

τῶν ἐν τῷ Κανόνι τούτῳ περιεχομένων νοημάτων τε καί παραγγελμάτων, 

ἀλλά νά εἴμεθα τούτων καί ποιηταί διά τῶν ἔργων. 

Ἡμεῖς συνανέστημεν μέ τόν ἀναστάντα Χριστόν 

καί διά τῆς Πίστεως, καί διά τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος, 

τοῦ εἰς τύπον γενομένου τῆς Ταφῆς καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Ἄμποτε λοιπόν νά ζήσωμεν μίαν καινούριαν πολιτείαν, ἥτις πρέπει [ἁρμόζει] εἰς τούς συναναστηθέντας μέ τόν Δεσπότην Χριστόν, καθώς μᾶς παραγγέλει ὁ [Ἅγιος Ἀπόστολος] Παῦλος: «Ἵνα, ὥσπερ ἠγέρθη Χριστός ἐκ νεκρῶν διά τῆς δόξης τοῦ Πατρός, οὕτω καί ἡμεῖς ἐν καινότητι ζωῆς περιπατήσωμεν» (Ῥωμ. Ϛ΄ 4).



Ἡμεῖς ἐμάθομεν σήμερον ἀπὸ τὸν Ἀναστάντα μίαν καινούριαν ζωήν. Λοιπὸν ἄμποτε νὰ φυλάττωμεν αὐτὴν μέχρι τέλους, ἔχοντες καινούριους συλλογισμούς, λαλοῦντες καινούρια λόγια, καὶ πράττοντες καινούρια ἔργα, ἄξια τῆς τοῦ Χριστοῦ καινῆς ἀναστάσεως, οὐχὶ τρυφῶντες μὲ συμπόσια καὶ ξεφαντώματα, οὐχὶ τραγῳδοῦντες μὲ αἰσχρὰ καὶ διαβολικὰ τραγῴδια, οὐχὶ παίζοντες καὶ χορεύοντες, οὐχὶ καταγινόμενοι εἰς φιληδονίας καὶ φιλοδοξίας, εἰς μέθας καὶ ἀσωτίας, εἰς φιλαργυρίας καὶ ἄλλας ἁμαρτίας· διότι αὐτὰ εἶναι ἔργα τῆς φθαρτῆς ζωῆς τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, τὸν ὁποῖον ἐκδύθημεν [ἐξεδύθημεν] εἰς τὸ ἅγιον Βάπτισμα· καὶ ὅποιος ταῦτα ἐργάζεται, ἔχει νὰ ἀποθάνῃ τὸν τῆς ψυχῆς ἀθάνατον θάνατον, ὡς λέγει ὁ Ἀπόστολος: «Εἰ γὰρ κατὰ σάρκα ζῆτε, μέλλετε ἀποθνήσκειν» (Ῥωμ. η΄ 13). Ἂς παρακαλέσωμεν, ἀγαπητοί, τὸν ἀναστάντα Χριστὸν νὰ νεκρώσῃ μὲν τοὺς ἐν τῇ καρδίᾳ μας παρακαθημένους ἐμπαθεῖς λογισμοὺς καὶ δαίμονας, νὰ ἀναστηθῇ δὲ Αὐτὸς μέσα μας, ὑπερβαίνων ὡς σφραγῖδας τοὺς ἐν τῇ ψυχῇ μας εὑρισκομένους ἐμπαθεῖς τύπους καὶ προλήψεις τῆς ἁμαρτίας, ὡς λέγει ὁ θεοφόρος Μάξιμος: «Ὁ Κύριος ἀνίσταται, ὡσεὶ νεκροὺς μὲν ποιῶν τοὺς ὑπὸ δαιμόνων τῇ καρδίᾳ παρακαθημένους ἐμπαθεῖς λογισμούς, τοὺς διαμεριζομένους ἐν τοῖς πειρασμοῖς ὥσπερ ἱμάτια, τοὺς τρόπους τῆς ἠθικῆς εὐπρεπείας· καὶ ὑπερβαίνων ὥσπερ σφραγῖδας τοὺς ἐπικειμένους τῇ ψυχῇ τύπους τῶν κατὰ πρόληψιν ἁμαρτημάτων» (Περὶ Θεολογίας Κεφαλαίων Ἑκατοντὰς Πρώτη, § ξγ΄ ). Ἀλλά, ἄν τινες ἄνθρωποι ὑπερήφανοι ἀπὸ τὸν φθόνον των πολεμοῦσι τὴν ὑπὸ τῶν θεοφιλῶν ἀνδρῶν λαλουμένην Ἀλήθειαν, καὶ διαβάλλουσιν αὐτοὺς ψευδῶς, ἤξευρε, ἀγαπητέ, ὅτι ἀπὸ τοὺς τοιούτους σταυροῦται καὶ θάπτεται ὁ Κύριος, καὶ μὲ σφραγῖδας φυλάττεται· ἀλλ᾿ ὅμως ὁ Δεσπότης Χριστὸς γυρίζει τὸν πόλεμον ἐναντίον των, καὶ ἀνασταίνεται, φαινόμενος περισσότερον λαμπρότερος μὲ τὸν πόλεμον, ἐπειδὴ εἶναι δυνατώτερος ἀπὸ ὅλους ὡς Ἀλήθεια, κατὰ τὸν αὐτὸν θεοφόρον Μάξιμον, λέγοντα: «Ὅταν ἴδῃς τινὰς ὑπερηφάνους μὴ φέροντας ἐπαινεῖσθαι τοὺς κρείττονας, ἀκήρυκτόν τε μηχανωμένους ποιεῖν τὴν λαλουμένην ἀλήθειαν, μυρίοις αὐτὴν ἀπείργοντας πειρασμοῖς καὶ ἀθεμίτοις διαβολαῖς, νόει μοι πάλιν ὑπὸ τούτων σταυροῦσθαι τὸν Κύριον καὶ θάπτεσθαι· καὶ στρατιώταις καὶ σφραγῖσι φυλάττεσθαι· οὓς ἑαυτοῖς περιτρέπων, ὁ Λόγος ἀνίσταται· πλέον τῷ πολεμεῖσθαι διαφαινόμενος· ὡς πρὸς ἀπάθειαν διὰ τῶν παθημάτων στομούμενος· πάντων γάρ ἐστιν ἰσχυρότερος, ὡς Ἀλήθεια καὶ ὢν καὶ καλούμενος» (Περὶ Θεολογίας Κεφαλαίων Ἑκατοντὰς Πρώτη, § ξε΄ ). Ἐὰν οὖν ἡμεῖς θεοφιλῶς καὶ καινῶς πολιτευώμεθα, ἀδελφοί, ὡς ἄνωθεν εἴπομεν, θέλομεν γνωρίσει μέσα εἰς τὸν ἑαυτόν μας τὴν θαυμαστὴν δύναμιν τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἥτις εἶναι ὁ προηγούμενος σκοπός, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς τὰ πάντα ἐποίησε, κατὰ τὸν αὐτὸν θεῖον Μάξιμον, λέγοντα:



 «Ὁ δέ τῆς Ἀναστάσεως μυηθείς τήν ἀπόῤῥητον δύναμιν, 

ἔγνω τόν ἐφ᾿ ᾧ τά πάντα προηγουμένως ὁ Θεός ὑπεστήσατο σκοπόν» 

(Περί Θεολογίας Κεφαλαίων Ἑκατοντάς Πρώτη, § ξϚ΄ ), 

καί ἀκολούθως θέλομεν ἀξιωθῆ νά ἑορτάζωμεν τό Ἅγιον Πάσχα τοῦ Κυρίου 

ἐν τῇ παρούσῃ μέν ζωῇ μέ χαράν πνευματικήν καί ἀγαλλίασιν τῆς καρδίας μας, 

ἐν δέ τῇ μελλούσῃ νά ἑορτάζωμεν αὐτό 

ἐκτυπώτερόν τε καί καθαρώτερον, 

ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν τῷ ἐκ νεκρῶν ἀναστάντι· 

ᾯ ἡ δόξα καί τό κράτος 

σύν τῷ Πατρί καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι 

εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.




Εκ της Ιστοσελίδας της Ιεράς Μητρόπολης Ωρωπού και Φυλής
της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών. 
Ὁσίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Ἑρμηνεία εἰς τήν Θ΄ ᾨδήν τοῦ Κανόνος τοῦ Πάσχα.
Επιμέλεια, παρουσίαση ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ.


Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης


Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

ΖΗΤΗΜΑ ΤΙΜΗΣ



Την Πίστη, την αλλοιώσαμε, 

ήταν άλλωστε θέμα Χρόνου.

Την Πατρίδα, την πουλήσαμε, 

ήταν ζήτημα Τιμής.

Την Ιστορία, την εκπορνεύσαμε, 

ήταν σημείο Συνωστισμού.

Το Μέλλον, το απωλέσαμε, 

ήταν συνέπεια του Παρελθόντος.



Τώρα μπορούμε ησύχως, να γυρίσουμε πλευρό στο κρεβάτι,

να στείλουμε θερμούς χαιρετισμούς, στην χαμένη Ιθάκη μας,

να γράψουμε στην άμμο, το ματωμένο Αύριο των μικρών παιδιών μας,

να καληνυχτίσουμε τα φεγγαρόφωτα ονείρατα, των παιδικών μας χρόνων.



Το τέλος των ισμών, 

ας γίνει η αρχή του Α και Ω,

το βρεφικό μπουσούλισμα στον γλυκύ Εμμανουήλ!



Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος


Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ



Ο Οικουμενιστής Πατριάρχης Βαρθολομαίος έγινε ο πρώτος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης, 

που επισκέφθηκε σήμερα την παναιρετική ομήγυρη του Taizé της Γαλλίας 

και συμπροσευχήθηκε με τους συστεγαζόμενους 

καθολικούς και προτεστάντες του οικουμενιστικού αυτού κοινοβίου. 

Η Νέα Εποχή σε όλο της το μεγαλείο 

μέσα από την αιρετική δυσωδία του οικείου δαίμονος 

κι ένας ''Πατριάρχης'' που δύναται να καυχιέται, 

πως μαζί με τον αντίχριστο και αφορισμένο Πάπα 

κατέστησαν στην πράξη υπερήφανοι οπαδοί του Εωσφόρου!



Ἅπαντες σύν νεωτερίζοντες ἢ αἱρέσει ἢ σχίσματι, ἑκουσίως ἐνεδύθησαν, 

κατά τόν ψαλμωδόν, "κατάραν ὡς ἱμάτιον" (Ψαλμ. ρη’,18), 

κἄν τε Πάπαι κἄν τε Πατριάρχαι, κἄν τε Κληρικοί, κἄν τε Λαϊκοί 

ἔτυχον εἶναι "κἂν ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ ἀνάθεμα ἔστω, 

εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ᾽ ὃ παρελάβετε". 

Οὕτω φρονοῦντες οἱ Πατέρες ἡμῶν καί ὑπακούοντες εἰς τούς ψυχοσωτηρίους λόγους τοῦ Παύλου 

ἐστάθησαν σταθεροί καί ἑδραῖοι εἰς τήν ἐκ διαδοχῆς παραδοθεῖσαν αὐτοῖς πίστιν 

καί διέσωσαν αὐτήν ἄτρεπτον καί ἄχραντον διά μέσου τοσούτων αἱρέσεων, 

καί παρέδωκαν αὐτήν εἰς ἡμᾶς εἰλικρινῆ καί ἀνόθευτον, 

ὡς ἐξῆλθεν ἄδολος ἀπό τοῦ στόματος τῶν πρώτων ὑπηρετῶν τοῦ Λόγου· 

οὕτω φρονοῦντες καί ἡμεῖς, ἄδολον, 

ὡς παρελάβομεν, μετοχετεύσομεν αὐτήν εἰς τάς ἐπερχομένας γενεάς, 

μηδέν παραμείβοντες, 

ἵνα ὦσι κακεῖνοι ὡς καί ἡμεῖς εὐπαρουσίαστοι καί ἀκαταίσχυντοι, λαλοῦντες περί τῆς τῶν προγόνων ἡμῶν πίστεως...


Πατριαρχική Εγκύκλιος του 1948



«Οὓς καί ὑμῖν φυλάξασθαι, ὡς ἀλλοτρίους τῆς εὐαγγελικῆς καί ἀποστολικῆς πίστεώς τε καί ἀγάπης, ἀναγκαῖον· μεμνῆσθαι δέ τοῦ Ἀποστόλου εἰπόντος· Ἀλλά καί ἐάν ἡμεῖς, ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω· ἵνα τηροῦντες κἀκεῖνο τό, Προσέχετε ἀπό τῶν ψευδοπροφητῶν· καί τό, Στέλλεσθαι ὑμᾶς ἀπό παντός ἀδελφοῦ ἀτάκτως περιπατοῦντος, καί μή κατά τήν παράδοσιν, ἣν παρέλαβον παρ' ἡμῶν, στοιχῶμεν τῷ κανόνι τῶν ἁγίων».


Επιστολή Παύλου Προς Θεσσαλονικείς, κεφ. 3.



Ο Άγιος Ιωάννης λέγει: 
«Ει τις έρχεται προς υμάς και ταύτην την διδαχήν ου φέρει, 
μη λαμβάνετε αυτόν εις οικίαν, και χαίρειν αύτώ μη λέγετε· 
ό γάρ λέγων αύτώ χαίρειν, κοινωνεί τοίς έργοις αύτού τοίς πονηροίς» (Β΄Ιωάννου 10-11). 
Έξ όλων αυτών των λόγων του Αγίου Θεολόγου διδασκόμεθα, 
λέγει ό άγιος Νικόδημος, 
«πρέπει να άποστρεφώμέθα τους κακοδόξους και αιρετικούς, 
και καμμίαν κοινωνίαν και ένωσιν να μην έχωμεν με αυτούς, 
ουδέ το χαίρε να μην προσφωνούμεν εις αυτούς, 
αλλά να τους έχωμεν μισητούς και σιχαμερούς».

(όρα ερμ. Επιστολ. Υπό Αγ. Νικοδήμου, τόμος Δ' σελ. 308).


   «… Τούτοις μηδένα κοινωνείν παραγγείλατε, 
ουδεμία γάρ κοινωνία φωτί προς σκότος, 
τούτους πάντας μακράν ποιείτε, ουδεμία γάρ συμφωνία Χριστώ προς βελίαρ. 
Καί, φυλάξασθε αγαπητοί αδελφοί, 
μήτε γράφειν προς αυτούς, μήτε γράμματα παρ’ αυτών δέχεσθαι, 
σπουδάσατε δέ μάλλον καί ύμείς άδελφοΐ καί συλλειτουργοί, 
ώς τώ πνεύματι παρόντες τή Συνόδω ημών συμψηφίσασθαι 
δι’ υπογραφής υμετέρας υπέρ του παρά πάντων τών απανταχού συλλειτουργών 
τήν όμοφωνίαν διασώζεσθαι» 

(βιβλ. Γ’, Κεφ. ΙΗ’, παραγρ. Ζ’ Δωδεκαβίβλου). 


Τοσαύτην ευλάβειαν είχον οι «'Αγιοι Απόστολοι προς την αλήθειαν ταύτην, 

ώστε ούτε μέχρι λόγου ψιλού επεκοινώνησαν μετά των παραχαρακτών της ορθής Πίστεως. 

Την αυτήν εύλάβειαν προς αυτήν έχοντες και οι μετ’ αυτούς «'Αγιοι Πατέρες, 

και την αδελφικήν σύμπνοιαν και ομοφωνίαν περί την Ορθόδοξον Πίστιν 

άνόθευτον πάσης παραχαράξεως θέλοντες να διαφυλάξουν, 

εθέσπισαν τα λεγόμενα «απολυτικά και συστατικά γράμματα» 

διά τε τους κληρικούς και λαικούς, 

άνευ των οποίων, μεθιστάμενοι εις άλλην επισκοπικήν επαρχίαν, 

εγίνοντο ακοινώνητοι υπό του επιχωρίου Επισκόπου. 

Τα γράμματα αυτά περιείχον βεβαίωσιν 

ότι ο μεθιστάμενος έφερεν άνόθευτον την διδαχήν του Κυρίου, 

ήγουν ότι ομολογεί και φρονεί την Ορθόδοξον Πίστιν 

και διάγει βίον ενάρετον και χριστιανοπρεπή. 


(όρα ΙΑ', Δ' Οικουμ. Σύν.) 



Γ.Δ.


Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΑΙΖΕ



Ο Οικουμενιστής Πατριάρχης Βαρθολομαίος στον Ρωμαιοκαθολικό Ναό του Αγίου Νικολάου της Ελβετίας, την Δευτέρα 24 Απριλίου 2017.

 

Για πρώτη φορά, ο Οικουμενιστής Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέπτεται σήμερα Τρίτη 25 Απριλίου 2017 την οικουμενιστική κοινότητα του Taizé της Γαλλίας. Όπως ανακοινώθηκε και από την επίσημη ιστοσελίδα της οικουμενιστικής αυτής, ''μοναστικής'' κοινότητας, στην επίσκεψη του κ. Βαρθολομαίου συμπεριλαμβάνεται και το... ''προσκύνημα'' στο Taizé, επ' ευκαιρία της 50ης επετείου του ''Ορθοδόξου'' Κέντρου στο Σαμπεζύ. 



Κατά την διάρκεια της επίσκεψής του, ο Πατριάρχης θα λάβει μέρος στην ''προσευχητική'' σύναξη της κοινότητας στις 12 μ.μ. στον Ναό της Συμφιλίωσης, με την παρουσία των... ''αδελφών'', εκπροσώπων διαφόρων ''χριστιανικών'' κοινοτήτων και νέων ανθρώπων που θα βρίσκονται στο Taizé. 



Θα καλωσορισθεί από τον ''αδελφό Αλοΐς'' και θα ομιλήσει στο τέλος της προσευχής. Η προσευχή θα είναι ανοικτή προς όλους. Ομάδες και άτομα που είναι στο Taizé από την προηγούμενη εβδομάδα και προγραμμάτιζαν να αναχωρήσουν την Κυριακή 23 Απριλίου, καλούνται (με ανακοίνωση στο διαδίκτυο) να παραμείνουν μέχρι και το απόγευμα της Τρίτης 25 Απριλίου.



Τί είναι όμως αυτή η λεγόμενη οικουμενιστική κοινότητα; Δεν αποτελεί βεβαίως μοναστική κοινότητα, αλλά ''ιδιωτικές ενώσεις πιστών'' (Associazones private di fedeli), που συγκαταλέγονται από κάθε αιρετική παρασυναγωγή, αλλά και από διαφορετικά, διαθρησκειακά δόγματα! Βρίσκεται στην περιοχή της Γαλλίας Bourgogne, αριθμεί πάνω από 100 ''αδελφούς'' από 30 διαφορετικές χώρες και την αποτελούν παπικοί, προτεστάντες, αλλά και... ''ορθόδοξοι! Ιδρύθηκε το 1940 από τον προτεστάντη Roger Schut. Σημερινός ''ηγούμενος'' είναι ο καθολικός Αλοίς, Γερμανικής καταγωγής και Γαλλικής υπηκοότητας, που όπως έχει δηλώσει: 



Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΟ ΝΕΡΟ ΔΙΑ ΠΑΣΑΝ ΑΙΡΕΣΙΝ



Ο  Πατριάρχης Βαρθολομαίος επισκέφθηκε σήμερα την Ελβετία στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 50 χρόνια λειτουργίας του ''Ορθόδοξου Κέντρου του Οικουμενικού Πατριαρχείου'' στο Σαμπεζύ, καθώς και στο πλαίσιο της επετείου των 20 χρόνων από την ίδρυση του Ινστιτούτου Μεταπτυχιακών Σπουδών.  



Σήμερα, 24 Απριλίου 2017, 12:00 τοπική ώρα, πραγματοποίησε ανοιχτή δημόσια διάλεξη στην έδρα του ''Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών'' (ΠΣΕ) στη Γενεύη.  



Αναφέρθηκε σε ζητήματα που σχετίζονται με την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου, όπως επίσης και σε ζητήματα που αφορούν τις σύγχρονες περιβαλλοντικές... προκλήσεις και την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών... 


Στην φωτογραφία, εκ δεξιών ο μέγας πρωτοπρεσβύτερος του Πατριαρχείου της Κω/λεως π. Γεώργιος Τσέτσης εκδεδυμένος του ράσσου υπό του φόβου  -βεβαίως-  των Τούρκων εθνικιστών...!



Ακολούθησε γεύμα προς τιμήν του Πατριάρχη, όπου έγινε και ανταλλαγή δώρων με τους... συνήθεις αιρετικούς κύκλους καθολικών και λοιπών προτεσταντικών, ομογάλακτων παρασυναγωγών. Προσφέρθηκε δε και εμφιαλωμένο ''οικουμενιστικό'' νερό εις τύπον ''εξαγνιστικού ύδατος'', το οποίο, όπως αναγράφεται και στην συσκευασία του... ''το οικουμενικό δίκτυο του νερού προωθεί το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό!.. Είμαστε μια γαλάζια κοινωνία...''



''Θύματα ατυχή του αρχεκάκου όφεως'' 

και μόνο που τους βλέπεις αισθάνεσαι ανεκμυστήρευτο αποτροπιασμό 

 και τραγωδιακή οδύνη.

Ο άνθρωπος που ονόμασε τις Αιρέσεις ως Εκκλησίες 

και τους Αντιαιρετικούς και Ομολογητές Πατέρες της Εκκλησίας, 

ως ''θύματα ατυχή του αρχεκάκου όφεως... 

Η απόλυτη Πτώση και ο δαιμονικός περίγελος.

 

Γ. Δ.


Παρασκευή, 21 Απριλίου 2017

Ο ΣΦΑΓΕΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ



''...Ο λοχαγός Ματτίας Ντέφρεγκερ, 

διοικητής της μονάδας της 114 μεραρχίας των Αλπινιστών, η οποία στάθμευε στην Καμάρντα, 

ετοίμασε μια μεγάλη επιχείρηση αντιποίνων. 

Στο χωριό οι Αλπινιστές ενισχυμένοι με μία μονάδα της Βέρμαχτ 

έφτασαν αμέσως στο «ύψωμα της λύπης» όπου σκότωσαν έναν 65χρονο 

κι άλλον έναν άντρα από τους προκρίτους του χωριού. 

 Με εντολή του Στρατάρχη Σέφερ εκτελέστηκε ένας από τους υπαίτιους γερμανούς στρατιώτες, 

αλλά ο θάνατος αποδόθηκε στους Ιταλούς. 

Η γερμανική διοίκηση έδωσε εντολή και συνελήφθησαν 36 όμηροι που φυλακίστηκαν σε μία αποθήκη. 

Ο λοχαγός Ντέφρεγκερ μεταβίβασε τις διαταγές του αρχηγείου και επέστρεψε στην Καμάρντα. 

Το χωριό λεηλατήθηκε και ακολούθησε ανθρωποσφαγή. 

Τα πολυβόλα θέρισαν την ομάδα των ομήρων. 

Μέσα στον χαμό κάποιοι κατάφεραν να αποδράσουν. 

Πέντε από αυτούς συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ. 

Οι ναζί όμως δεν σταμάτησαν εκεί. 

Αργά τη νύχτα πυρπόλησαν το χωριό...''



Στις 4 Ιουνίου 1944 το μέτωπο των Γερμανών στην Ιταλία, από το Άντσιο μέχρι το Κασσίνο, κατέρρεε μετά από πολύμηνες μάχες. Οι σύμμαχοι απελευθέρωσαν τη Ρώμη και οι Ιταλοί πανηγύριζαν καθώς ο πόλεμος έμοιαζε να έχει τελειώσει. Οι γερμανικές μεραρχίες είχαν υποχωρήσει κατά μήκος της γραμμής Ρώμης- Κιέτι- Πεσκάρα. Στις 5 Ιουνίου 1944 η ιταλική επιτροπή εθνικής απελευθέρωσης διέταξε όλα τα τμήματα των ανταρτών να χτυπήσουν τις γερμανικές μονάδες όπου τις έβρισκαν, με όλα τα διαθέσιμα μέσα. Δύο μέρες αργότερα σε ένα μικρό χωριό βοσκών, στο Φιλέττο της Καμάρντα, οι αντάρτες επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά. Σκοπός τους ήταν να καταστρέψουν ένα καμιόνι όπου οι Γερμανοί είχαν εγκαταστήσει μια πλήρη μονάδα διαβιβάσεων. Μάχες έγιναν σε όλους τους δρόμους του χωριού. Σκοτώθηκαν δύο Γερμανοί στρατιώτες κι ένας αντάρτης τραυματίστηκε. Ματτίας Ντέφρεγκερ. 1915-1995 Την ίδια στιγμή ένα τμήμα Γερμανών, όχι μόνο δεν έπαιρνε μέρος στη μάχη αλλά γιόρταζε σε ένα εξοχικό κέντρο της περιοχής τη γέννηση του παιδιού ενός στρατιώτη. Οι στρατιώτες άρχισαν τη σκοποβολή για να αποδείξει ο ένας στον άλλον ποιος ήταν καλύτερος. Ένας από αυτούς, μεθυσμένος, πυροβόλησε στην τύχη και σκότωσε έναν συνάδελφό του. Για να καλύψουν το δικό τους έγκλημα, αποφάσισαν όλοι μαζί να πουν στον διοικητή τους ότι ο στρατιώτης σκοτώθηκε στην επίθεση των ανταρτών. Ο λοχαγός Ματτίας Ντέφρεγκερ, διοικητής της μονάδας της 114 μεραρχίας των Αλπινιστών, η οποία στάθμευε στην Καμάρντα, ετοίμασε μια μεγάλη επιχείρηση αντιποίνων. Στο χωριό οι Αλπινιστές ενισχυμένοι με μία μονάδα της Βέρμαχτ, έφτασαν αμέσως στο «ύψωμα της λύπης» όπου σκότωσαν έναν 65χρονο κι άλλον έναν άντρα από τους προκρίτους του χωριού. Η κίνηση αυτή προκάλεσε την αντίδραση του στρατάρχη Σέφερ που ήταν διοικητής του φρουρίου της πόλης. Με εντολή του εκτελέστηκε ένας από τους υπαίτιους γερμανούς στρατιώτες, αλλά ο θάνατος αποδόθηκε στους Ιταλούς. Η γερμανική διοίκηση έδωσε εντολή και συνελήφθησαν 36 όμηροι που φυλακίστηκαν σε μία αποθήκη. Ο λοχαγός Ντέφρεγκερ μεταβίβασε τις διαταγές του αρχηγείου και επέστρεψε στην Καμάρντα. Το χωριό λεηλατήθηκε και ακολούθησε ανθρωποσφαγή. Τα πολυβόλα θέρισαν την ομάδα των ομήρων. Μέσα στον χαμό κάποιοι κατάφεραν να αποδράσουν. Πέντε από αυτούς συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν εν ψυχρώ. Οι ναζί όμως δεν σταμάτησαν εκεί. Αργά τη νύχτα πυρπόλησαν το χωριό. Στην Ιταλία ο πόλεμος είχε τελειώσει και ο Ντέφρεγκερ έσφαζε ανελέητα. Το 1949 ο Ντέφρεγκερ που είχε καταφύγει στο Μόναχο, έγινε ''ιερέας''. Ήταν δε τόσο «άξιος», ώστε μέχρι το 1970 είχε γίνει βοηθός ''επίσκοπος'' και συμμετείχε σε σημαντικές εκκλησιαστικές δράσεις. Την ιστορία του αποκάλυψε το Σπίγκελ με στοιχεία και αδιάσειστα τεκμήρια. 

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΚΑΙ ΠΑΠΑΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ



Στην Αίγυπτο θα μεταβεί ο Oικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος μαζί με τον Πάπα Φραγκίσκο. «O Oικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα μεταβεί στην Αίγυπτο μαζί με τον Πάπα Φραγκίσκο στις 28 και 29 Απριλίου», γράφει στην διαδικτυακή της έκδοση η ιταλική εφημερίδα Λα Στάμπα. Όπως γράφει η εφημερίδα του Τορίνο, ο Οικουμενικός Πατριάρχης προσκλήθηκε από τον Μεγάλο Ιμάμη του Αλ 'Αζχαρ. «Πρόκειται για μια σημαντική παρουσία, για μια κοινή μαρτυρία ενότητας των χριστιανών, με ένα μήνυμα ειρήνης προς όλο τον κόσμο, σε αυτή την δύσκολη φάση, κατά την οποία πνέουν άνεμοι πολέμου», γράφει η Λα Στάμπα. «Ο Πάπας Φραγκίσκος και ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα σταθούν δίπλα στον Πατριάρχη της Κοπτικής εκκλησίας, Πάπα Θεόδωρο τον Β', η χριστιανική κοινότητα του οποίου επλήγη θανάσιμα από τις τρομοκρατικές επιθέσεις των φονταμενταλιστών», προσθέτει η ιταλική εφημερίδα. Στο άρθρο αναφέρεται, επίσης, ότι ο προκαθήμενος της Ορθοδοξίας προσκλήθηκε από τον Μεγάλο Ιμάμη του Αλ 'Αζχαρ να πάρει μέρος στην διεθνή διάσκεψη για την ειρήνη, κατά την οποία θα πάρουν τον λόγο και ο Πάπας με τον ίδιο τον ιμάμη. Η είδηση της μετάβασης του Οικουμενικού Πατριάρχη στο Κάιρο επιβεβαιώθηκε στην εφημερίδα και από πηγές που διατηρούν στενές σχέσεις με το Φανάρι.


Εκ του Ιστολογίου ''Ζούγκλα.''

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ



Ἐκκλησία Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος 


Ἱερά Σύνοδος


Ἐπιστολή πρός τόν Ὑπουργόν Παιδείας περί τῶν «Ἔμφυλων Ταυτοτήτων»  



Ἀξιότιμε κ. ῾Υπουργέ· 



Ἡ Ἱερὰ Σύνοδός μας τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος, στὴν τελευταία Συνεδρία τῆς Ἱεραρχίας Αὐτῆς (8/21.02.2017), ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου κ. Καλλινίκου, ἀσχολήθηκε καὶ μὲ τὸ σοβαρὸ θέμα, τὸ ὁποῖο ἀπασχολεῖ ἔντονα τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία ἐσχάτως, ἐξ αἰτίας τῆς ἀποφάσεως τοῦ ῾Υπουργείου Παιδείας, Ἐρεύνης καὶ Θρησκευμάτων νὰ πραγματοποιηθεῖ ἐντὸς τοῦ τρέχοντος ἔτους στὰ Γυμνάσια τῆς χώρας μία θεματικὴ ἑβδομάδα μὲ τίτλο: «Σῶμα καὶ ταυτότητα». Εἶναι γνωστὸ τὸ ἰσχυρὸ κῦμα διαμαρτυριῶν, τὸ ὁποῖο ἔχει ἐγερθεῖ εἰδικῶς γιὰ τὸν τρίτο βασικὸ ἄξονα μὲ θέμα: «Ἔμφυλες Ταυτότητες», οἱ ὁποῖες διαμαρτυρίες ἀποβλέπουν στὴν ἀνάκληση τῆς ἀνωτέρω ἀποφάσεως γιὰ πολὺ σοβαροὺς λόγους. Ἐνστερνιζόμενοι τοὺς λόγους αὐτούς, ἐπιθυμοῦμε νὰ δηλώσουμε ἀπερίφραστα τὴν πλήρη ἀντίθεση τῆς Ἐκκλησίας μας, ἡ Ὁποία ἐκπροσωπεῖ μεγάλο ἀριθμὸ Ἑλλήνων πολιτῶν, γονέων, νέων, παιδιῶν, σχετικῶς μὲ τὶς «ἔμφυλες ταυτότητες», διότι μέσῳ αὐτῶν κατ᾿ οὐσίαν ἀμνηστεύεται ἡ σοβαρότης τοῦ προβλήματος τῆς ὁμοφυλοφιλίας καὶ ἄλλων σχετικῶν παρεκκλίσεων ἐνώπιον τῶν ἀνηλίκων Ἐπαιδιῶν καὶ νέων, καὶ ἔτσι ἀνοίγει ὁ δρόμος γιὰ τὴν ἀπάλειψη τῆς διαφορᾶς τῶν φύλων καὶ τὴν νομικὴ σχετικοποίηση τοῦ φύλου. Ἡ παρουσίαση τῶν προώρων διαφυλικῶν σχέσεων, ἀλλὰ καὶ τῶν ποικίλων ὁμοφυλικῶν προτιμήσεων, ἔχουμε τὴν βάσιμη ἀνησυχία, ὅτι δὲν θὰ περιορισθεῖ στὸ θέμα τῆς ἁπλῆς ἐνημερώσεως, ἀλλὰ ἡ ἀνάλυση εἶναι δυνατὸν εὔκολα νὰ ἐκληφθεῖ ἢ προσληφθεῖ ἀπὸ τοὺς μαθητὲς τοῦ γυμνασίου ὡς προβολὴ ἢ καὶ ὡς παρόρμηση γιὰ ἀπόκτηση σχετικῆς ἐμπειρίας. Διότι, θὰ ἐκθειασθεῖ ἡ ἐγκράτεια ἢ θὰ προβληθοῦν ὡς ἀπόλυτα φυσιολογικὲς οἱ ὁλοκληρωμένες προγαμιαῖες σχέσεις; Ἡ διδασκαλία μεθόδων ἀντισύλληψης ἕως καὶ αὐτὴ ἡ ἔκτρωση σὲ ἀνεπιθύμητη ἐγκυμοσύνη θὰ θεωρηθοῦν ὡς ἐκτροπὲς γενικῶς ἢ θὰ ἀμνηστευθοῦν ὡς ἀναγκαῖες καὶ ἀποδεκτὲς καταστάσεις ζωῆς; Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἐλπίζεται ὅτι θὰ ὑπάρξει περιορισμὸς τῶν ἀνεπιθυμήτων ἐγκυμοσυνῶν καὶ οἱ μαθητὲς θὰ προαχθοῦν στὰ χρηστὰ ἤθη; Ὁ κατάλογος τῶν σχετικῶν ἐρωτημάτων θὰ μποροῦσε νὰ ἐπεκταθεῖ ἀπεριόριστα. Ὡς πρὸς τὴν περίφημη «ἀποδόμηση τῶν ἐμφύλων στερεοτύπων», ὥστε νὰ παύσει «ἡ ὁμοφοβία καὶ τρανσοφοβία στὴν κοινωνία καὶ τὸ σχολεῖο», τοῦτο μόνον δυσάρεστη ἔκπληξη προξενεῖ. Ἡ προβολὴ τοῦ προτύπου μιᾶς «ἄφυλης κοινωνίας», ἡ θεώρηση ὡς φυσιολο- γικῆς τῆς ὁμοφυλοφιλίας, ἡ προώθηση τοῦ «κοινωνικοῦ φύλου» ὡς διακριτοῦ ἀπὸ τὸ «βιολογικὸ φύλο» μὲ δυνατότητα αὐτοπροσδιορισμοῦ φύλου, περιττὸν καὶ νὰ τονισθεῖ ὅτι εἶναι ἔννοιες ριζικὰ ἀντίθετες πρὸς τὴν Πίστη καὶ τὴν Διδασκαλία τῆς ᾿Ορθοδόξου Ἐκκλησίας, καὶ ὅτι συνιστοῦν ἐκθεμελιωτικὲς ἀνθρωπολογικὲς ἀπόψεις γιὰ τὴν συντριπτικὴ πλειοψηφία τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητος. Ἐπίσης δέ, εἶναι ἐντελῶς ξένες πρὸς τὴν Παράδοσή μας, τὰ Ἤθη καὶ Ἔθιμα τοῦ λαοῦ μας καὶ γενικὰ τὴν Ἱστορία καὶ τὸν Πολιτισμό μας. Τὸ κλῖμα, μέσα στὸ ὁποῖο κινεῖται ἡ σχετικὴ Ἐγκύκλιος -῾Οδηγία τοῦ ῾Υπουργείου γιὰ τὴν Θεματικὴ Ἑβδομάδα «Σῶμα καὶ Ταυτότητα», ἐνῶ σκοπεύει στὴν προσπάθεια νὰ ἀποφεύγεται, ὡς ἐκτροπή, ὁ ἀτομικὸς καὶ συλλογικὸς στιγματισμὸς τῶν ὁμοφυλοφίλων καὶ ἄλλων προσώπων μὲ σχετικὲς παρεκκλίσεις, ὅμως δὲν ἀποτρέπει τὸν κίνδυνο γιὰ τὴν ἀλλη ἐκτροπή, νὰ θεωροῦνται δηλαδὴ ἡ ὁμοφυ- λοφιλία καὶ ὅ,τι σχετικὸ μὲ αὐτήν, ὡς φυσιολογικὲς καὶ τελικὰ ἀποδεκτὲς καταστάσεις καὶ πρακτικές. Δηλώνουμε, ὅτι δὲν συμφωνοῦμε νὰ γίνωνται δεκτοὶ πειραματισμοὶ ἐν οὐ παικτοῖς. Ἐν μέσῳ ποικιλομόρφου κρίσεως, ὡς ὕψιστη ἀνάγκη θεωροῦμε τὴν διακράτηση τῶν διαχρονικῶν ἐκείνων ἀξιῶν καὶ ἰδανικῶν Πίστεως καὶ Ἀρετῆς, ποὺ προάγουν Ἦθος καὶ Πολιτισμό. Ἡ ἠθικὴ καὶ πνευματικὴ ἀποδόμηση εἶναι ἀντίθετες καὶ πρὸς αὐτὸ τοῦτο τὸ Σύνταγμα τῆς Πατρίδος μας, τὸ ὁποῖο ὁρίζει (ἄρθρ. 16,παρ. 2) ὅτι ἡ παιδεία ἀποβλέπει στὴν ἠθική, πνευματικὴ καὶ φυσικὴ ἀγωγὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ προάγει-ἀναπτύσσει τὴν ἐθνικὴ καὶ θρησκευτικὴ συνείδηση τῶν πολιτῶν.


Κύριε Ὑπουργέ· 


Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι μὲ συντομία καὶ χωρὶς εἰδικὴ ἀνάλυση ἐκτέθηκαν, ἐφ᾿ ὅσον ἄλλοι ἔχουν ἤδη πράξει τοῦτο ἐπαρκέστατα, ζητοῦμε νὰ ἀνακληθεῖ ἡ ἀπόφαση γιὰ τὶς «ἔμφυλες ταυτότητες», καὶ Σᾶς βεβαιώνουμε ὅτι θὰ ἀγωνισθοῦμε ἀποφασιστικὰ γιὰ τὴν πρόληψη τῆς ἠθικῆς παρακμῆς καὶ σήψεως καὶ θὰ ἐνθαρρύνουμε τὴν μὲ κάθε τρόπο ἀποχὴ τῶν μαθητῶν ἀπὸ τὴν φθορὰ ποὺ προξενεῖται ἀπὸ ἐκεῖ –ἀλλοίμονο– ἀπὸ ὅπου θὰ ἔπρεπε νὰ ἐκπορεύεται φῶς, ἀλήθεια, ὅραμα καὶ πνοή. 


Τῇ ἐντολῇ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου 


Ὁ Ἀρχιγραμματεὺς 


† Ὁ Δημητριάδος Φώτιος